E' vecchia ma, raccontata
in milanese, è ancora divertente
(per coloro ai quali piace ancora
il dialetto!)
'Na bela
dona la ries minga a venì quant' che la ciula con't el sò om.
Una matina la se leva su e la dis: "uè, tel set so sugnà ista
nott? S'erum dré a ciavà e,
in cima a l'armadi dela camera de
lett', gh'era un negrun cun t'un ventaj in man
e 'l sventulava fort e mi sun
vegnuda ma na mata ...".
El mariì e la sua dona se metun d'acord
e van a cercà un negher.
Tacàa a' n tzemafer truen un negrun
grant' e gross e ghe fan l'uferta: cenn'mila franc per
sventajà in
sull'armadi quant che lur in dré a ciavà.
El negher ghe dis
che va ben e tutt'e tri curen in de la camera de lett'.
El mariì e
la mjèe tachen a ciulà e 'l negher el va dré a sventulà
un ventaj in sul'armadi.
E daghél ... e daghél .. ma la dona
la vegna minga!
Alura la dona la fa' al mariì: "ti, uì,
el sarà minga che ti te ghé de'ndà in sul'armadi
e 'l
negher el ven chì in del lett'?"
El mariì la varda un pò
svers' ma dopu el dis che'l va ben.
El negher el tira foera un bindelun lunc
dumàa me'n matarell' e 'l taca a ciulà la dona.
Intant el mariì
l'é dré a sventulà el ventaj in sul'armadi.
Pasà
cinc'minut, la dona la sa mett'a vusà me 'na mata e la vegn' me 'na mata.
Quant' chi do han finìi, el mariì ven giò da l'armadi e l'varda
de travers' al negher:
"t'é vist, pirla d'un negher, me sé
fà a sventulàa....?"